لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: بررسی حاضر به منظور غربالگری موارد مشکوک به اختلال های روانی در دوران بارداری در زنان باردار مراجعه کننده به مراکز خدمات بهداشتی - درمانی، درمانگاه های خصوصی زنان و زایمان شهرستان شهر بابک انجام شده است. روش: داده ها به کمک پرسشنامه SCL-90-R 400 زن باردار گرد آوری شد و با بهره گیری از شاخص های آمار توصیفی و آزمونهای تی، من ویننی، آنالیز واریانس یک طرفه و کروسکال والیس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: این بررسی شیوع لحظه ای برای کل اختلال ها را 32% نشان داد. بیشترین و کمترین میزان شیوع به ترتیب مربوط به ابعاد حساسیت در روابط متقابل (3/44%) و روان پرشی (3/10%) بود. در مقایسه میانگین نمرات ابعاد مختلف SCL-90-R بر حسب متغیرهای سن بارداری، رتبه بارداری، شغل، تحصیلات، تعداد فرزندان، ناخواسته بودن بارداری، سابقه نازایی، اهمیت جنس نوزاد برای زن بارداری و همسر او،شغل و تحصیلات همسر، نگرانی در زمینه زیبایی، برخوردار نبودن از حمایت اطرافیان، دسترس نداشتن به مراقبت های بهداشتی، وجود حادثه استرس آور و پر خط بودن بارداری دست کم در یک بعد تفاوت معنی داری دیده شد. نتیجه: شیوع، اختلال های روانی در زنان باردار از میانگین آن در جامعه بیشتر است.

زمینه و هدف واکنش به ارتکاب جرم که در گذشته در همه موارد سرکوب گرانه بود و تنها با در نظر گرفتن عنصر مادی جرم شکل می گرفت، در جریان تحولات حقوق کیفری، به ترکیبی از پاسخ های سرکوب گرانه-پیشگیرانه تغییر شکل داده و بررسی وضعیت روانی مرتکب جرم به یکی از پایه های مهم مسئولیت کیفری تبدیل شده است. امروزه برداشتن مسئولیت کیفری از فردی که از ادراک و تمییز برخوردار نیست یا در ارتکاب رفتار، ارادی عمل نمی کند از اصول حقوق کیفری به شمار می رود. اما سوی دیگر ارتباط میان اختلال روانی و جرم، وضعیت روانی بزه دیده است. نگاهی به تحقیقات صورت گرفته نشان می دهد که افراد دارای اختلال روانی بیش از آنکه خطرناک و عامل ارتکاب جرایم به ویژه خشونت بار باشند، بزه دیدگان این جرایم هستند. مواد و روش ها پیش فرض پژوهش این است که چنانچه قانون گذار دایره مفهوم و مصادیق را در موضوع جنون بزهکار گسترش دهد و افراد بیشتری را از این عامل رافع مسئولیت کیفری برخوردار کند، بالتبع افراد بیشتری به دلیل داشتن اختلالات روانی، به عنوان بزه دیدگان خاص مورد حمایت قرار خواهند گرفت. به این منظور، پس از ارایه تفسیرهای حقوقی و روان شناختی از جنون، با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی این سوال می پردازیم که آیا معنایی که قانون گذار از جنون اختیار کرده، در خصوص بزه دیده مجنون نیز عینا قابل استناد خواهد بود؟ یافته ها در قوانین کیفری داخلی، تاسیس جنون در دو مورد جنون بزهکار و جنون بزه دیده منشا اثر است. آنچه قانون مجازات اسلامی در خصوص تعریف جنون و مصادیق آن ارایه کرده است، رویکردی حمایتی است که با هدف برداشتن مسئولیت کیفری از طیفی از بیماران دارای اختلال روانی اتخاد شده است؛ اما این رویکرد در همه مواردی که بزه دیده دارای اختلال روانی است قابل استفاده نخواهد بود. زیرا با توجه به برخی احکام افتراقی ناظر بر بزه دیده مجنون، این انطباق معنایی در عمل طیف گسترده ای از این افراد را به بزه دیدگان قانونی تبدیل خواهد کرد. ملاحظات اخلاقی در کلیه مراحل انجام پژوهش حاضر، صداقت و امانت داری رعایت شده است. نتیجه گیری در حالی که نتیجه تحقیقات از آسیب پذیری بزه دیدگان دارای اختلال روانی حکایت دارد، این موضوع در حقوق ایران با چالش های تقنینی و خلاهای حمایتی مواجه است و قانونگذار با تمرکز بر جنون بزهکار، وضعیت روانی بزه دیده را نادیده گرفته است. پیشنهاد پژوهش مذکور این است که با وارد کردن اختلال روانی بزه دیده در قوانین کیفری ماهوی، نخست این امر در تعزیرات از جهات تشدید مجازات محسوب شود و یا دست کم تبعیض های مثبتی که گاه برای برخی افراد آسیب پذیر در نظر گرفته شده است به افراد دارای اختلال روانی تسری پیدا کند. دوم، در جرایمی که متعارف بودن بزه دیده به لحاظ ذهنی، از شرایط تحقق جرم است، ارتکاب آن جرم بر بزه دیده مجنون با شرایط خاص به صورت افتراقی مورد پیش بینی قرار گیرد. و سوم، در حدود و قصاص، هر جا که ثبوت مجازات منوط به عاقل بودن بزه دیده است، از تعمیم تعریف کنونی جنون و ملاک های آن به بزه دیده پرهیز شده و درصدد ایجاد تاسیس مستقلی از جنون بزه دیده جرم باشد.

مقدمه: مهارت های اجتماعی عامل مهمی در موفقیت یا شکست هر فرد در اجتماع است. این پژوهش برای تعیین مهارت های اجتماعی کودکان سن دبستان با والدین مبتلا به اختلال روانی و بدون والدین مبتلا به اختلال روانی انجام شد. روش کار: در این پژوهش مورد شاهدی 60 کودک 6 تا 12 ساله با والد مبتلا به اختلال روانی با 60 کودک 6 تا 12 ساله با والدین بدون اختلال روانی به روش در دسترس انتخاب شدند. محیط پژوهش مرکز آموزشی درمانی فرشچیان همدان در سال 1396 بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مشخصات دموگرافیک و فرم والدی پرسشنامه استاندارد مقیاس درجه بندی مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت بود که والدین آن ها را تکمیل کردند. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و آزمون های آمار توصیفی و استنباطی، شامل تی تست، آنالیز کوواریانس و آزمون کای دو، انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد نمره مهارت های اجتماعی کودکان در گروه مورد 10/8± 56/43 و در گروه شاهد 8/7± 58/46 بود. میانگین نمره مهارت های اجتماعی کودکان در دو گروه مورد و شاهد تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشت (0/259=P). نتیجه گیری: مهارت اجتماعی کودکان در هر دو گروه در محدوده متوسط قرار داشت و سطح مطلوبی نداشت. بنابراین بازنگری شیوه های آموزشی و تربیتی در سطح خانواده و نیز برنامه های آموزشی و پرورشی را برای ارتقا و تکامل مهارت های اجتماعی لازم است.

هدف: هدف، پژوهش حاضر تعیین ارتباط بین اختلال عملکرد جنسی و وضعیت روانی مراجعه کنندگان به کلینیک روانپزشکی بوده است. روش: این بررسی از نوع مورد - شاهد می باشد. گروه مورد را 165 نفر از بیماران سرپایی مراجعه کننده به کلینیک روانپزشکی تشکیل دادند که دارای تشخیص های افسردگی، اضطراب، ترس مرضی، پرخاشگری و شکایت های جسمانی بودند (از هر اختلال 33 نفر). گروه شاهد 33 نفر از کسانی که هیچ سابقه مراجعه به روانپزشک نداشتند و داروهای عصبی مصرف نمی کردند و از میان همراهان و ملاقات کنندگان بیماران انتخاب شدند. این افراد به روش غیرتصادفی و به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها روش مصاحبه و پرسشنامه به کار برده شد. ابزار سنجش این بررسی شامل یک پرسشنامه ویژگی های جمعیت شناختی، پرسشنامه اختلال عملکرد جنسی و فهرست علامت های 90 سوالی بوده است. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد که بین توزیع اختلال عملکرد جنسی در گروه های مورد و شاهد تفاوت معنی دار وجود دارد. همچنین این تفاوت بین بیماران افسرده و گروه شاهد، بیماران دچار پرخاشگری و گروه شاهد و بیماران با شکایت های جسمانی و گروه شاهد دیده شد و نیز نشان داده شد که بین دو گروه مورد و شاهد در اختلال های میل و ارگاسم تفاوت معنی دار وجود دارد.نتیجه: اختلال های جنسی در مراجعه کنندگان به درمانگاه روانپزشکی بیشتر از جمعیت عادی است.

مقدمه و هدف: سلامت روان، یکی از موضوع های مهم و به طور جدی تاثیرگذار در نظام سلامت است که در همه دنیا و از جمله ایران، مورد غفلت نسبی قرارگرفته است. در بسیاری از کشورها، رصد شیوع و بروز اختلال های روانی به صورت مرتب، طی دوره های مختلف انجام می گیرد. هدف از انجام مطالعه حاضر، تدوین گزارشی از روند میزان شیوع اختلال های روان پزشکی در کشور براساس مطالعات گذشته است.مواد و روش ها: در پژوهش حاضر به منظور بررسی مستندها و مقالات موجود از جستجو در موتورهای جستجوگر استفاده شده است؛ مقالات به دست آمده، سپس با یکدیگر مقایسه شده اند و روند میزان شیوع اختلال های روان پزشکی بر این اساس استخراج شده است.نتایج: تاکنون به منظور تعیین شیوع اختلال های روان پزشکی در سطح کشور، سه مطالعه اپیدمیولوژیک با سه ابزار مختلف صورت گرفته اند؛ در این سه مطالعه که در سال های 1378، 1380 و 1390 انجام شده، شیوع اختلال های روانی به ترتیب 21، 17.10 و 23.6 درصد برآورد شده است اما به دلیل وجود تفاوت در جامعه هدف و ابزار، مقایسه میان آنها با اشکال هایی همراه بوده؛ به همین دلیل به منظور استخراج روند اختلال های روان پزشکی، از مطالعات انجام شده با ابزار و جامعه هدف یکسان در شهر تهران، طی سال های 1378، 1387 و 1390 نیز استفاده شده که در این مطالعات، شیوع اختلال ها به ترتیب 21.5، 34.2 و 39.6 درصد بود.نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعات انجام گرفته در کشور، به نظرمی رسد که میزان شیوع اختلال های روان پزشکی به صورتی نگران کننده در کشور رو به افزایش است؛ لذا لازم است تا ضمن شناخت علل و عوامل موثر در این افزایش، هرچه سریع تر، راهکارها و تدابیری مناسب به منظور مقابله با آن اتخاذ شوند.

هدف: بررسی اختلال های روانی در ورزشکاران مصرف کننده استروییدهای آنابولیک هدف اصلی پژوهش حاضر است. روش: در این بررسی مقطعی - توصیفی ، 59 ورزشکاران کرمانی، که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند به کمک آزمون SCL-90-R در سه گروه سنجش و مقایسه شدند، گروه یک شامل ورزشکارانی بود که از این مواد استفاده نمی کردند؛ گروه دوم برگیرنده ورزشکارانی بود که این مواد را به کار می برند و گروه سوم را افرادی تشکیل می دادند که پیشتر از این مواد استفاده میکردند. یافته های: شیوع لحظه ای برای همه اختلال های روانی مورد سنجش برای سه گروه به ترتیب عبارت بود از: 97/60%، 45/78% و 43.35% نمره تمام مقیاس ها به جز ترس مرضی، افکار پارانویید و روان پریشی درگروه دوم از سایر گروه ها بیشتر بود. نتیجه: مصرف غیر غیر مجاز استروئیدهای آنابولیک به عنوان روشی برای زورافزایی می تواند زیانبار بوده و پیامدهای ناگوار بدنی و روان شناختی در پی داشته باشد.

اختلالاتی که امروزه با عنوان «اسکیزوفرنیا» شناخته می شوند، در گذشته با عنوان «جنون» از آنها نام برده می شد. از زمان های قدیم سوء برداشت هایی از این اختلال وجود داشته است.به هر حال امروزه معلوم شده است که اختلال اسکیزوفرنی نوعی اختلال شدید روانی است که در هر سنی و در هر دو جنس و در تمامی فرهنگ ها و طبقات اجتماعی امکان بروز دارد. نشانه های آن غالبا در دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی بروز می کند. افراد مبتلا به این اختلال روانی به فشارهای وارده بر زندگی خود حساس هستند. نشانه های مهم اسکیزوفرنی در همه ابعاد جسمی، روانی و رفتاری بیمار ایجاد می شود. عواطف، نحوه تفکر، احساسات و حواس بیمار (بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی و لامسه) و رفتار وی تحت تاثیر بیماری قرار می گیرند. مهمترین علایم و نشانه های بیماری توهم و هذیان است.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر غربالگری اختلال های روانی مهاجران افغان مقیم تهران در سال 1381 بود. مواد و روش کار: در این پژوهش 453 نفر (227 مرد و 226 زن) از مهاجران افغان با روش نمونه ‏گیری خوشه ‏ای از مناطق مختلف تهران انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل فرم ویژگی های جمعیت شناختی، پرسش هایی در زمینه سو مصرف مواد، افکار و اقدام به خودکشی و فرم 28 سوالی پرسش نامه سلامت عمومی بود که توسط پرسشگران افغانی ساکن تهران تکمیل شد. تحلیل داده ها به کمک آزمونt  و تحلیل واریانس یک عاملی انجام گرفت.یافته ‏ها: نتایج نشان داد که میزان شیوع اختلال های روانی در مهاجران افغان 55.6% (19.9% مردان و 35.7% زنان) می ‎باشد. میزان اختلال کارکرد اجتماعی، اضطراب و نشانه های جسمانی بالاتر از افسردگی بود.10% از مهاجران سیگار و 4% سوء مصرف مواد را گزارش کردند. 4% افکار خودکشی و 2% اقدام به خودکشی داشتند. در این بررسی رابطه معنی داری بین اختلال های روانی و ویژگی های جمعیت شناختی به جز تعداد افراد خانوار دیده شد. بین اختلال های روانی و روش سکونت (متمرکز و غیر متمرکز) رابطه معنی دار دیده شد، ولی با طول مدت اقامت در ایران، نوع و دلیل مهاجرت و محل سکونت رابطه معنی دار وجود نداشت. نتیجه گیری: میزان اختلال های روانی در مهاجران افغان مقیم تهران بالاست.

زمینه و هدف: اختلال خوردن یکی از اختلالات شایع روانپزشکی است که با بروز بیماری های شدید روانی ارتباط دارد. این دسته از اختلالات باعث ایجاد اشکال در سلامت جسمی و عملکرد روانی می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان همبودی اختلالات خوردن و اختلال بدشکلی بدن و همبستگی آن ها با نشانگان آسیب شناسی روانی انجام گردید. روش بررسی: پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی- مقایسه ای می باشد. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دبیرستان های منطقه 5 تهران تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و بر اساس فرمول حجم نمونه کوکران تعداد 400 نفر به عنوان نمونه در سال 1395 انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، مقیاس Yale-Brown)) برای اختلال بدشکلی بدن (YBOCS-BDD)، پرسشنامه نگرش های خوردن (EAT-26) و پرسشنامه نشانگان (BSI) بود. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون، آزمون تی و رگرسیون) با استفاده SPSS- 22 انجام گردید. یافته ها: 0.67 از دختران شرکت کننده و 0.55 از پسران شرکت کننده دارای علایم پاتولوژیک اختلال خوردن بودند. علاوه بر این 0.70 از دخترها و 0.37 از پسرها اختلال بد شکلی بدن داشتند. همبستگی بین اختلال خوردن و بد شکلی بدن 0.51 بود که در سطح (p<0.01) معنی دار بود، که نشان می دهد افرادی که علایم اختلال خوردن را دارند در اختلال بد شکلی بدن نیز نمره بالایی را می گیرند و برعکس. به طور کل رگرسیون لاینر نشان داد اختلال خوردن، اختلال بد شکلی بدن را پیشبینی می کند. بین دو گروه دختران و پسران در اختلال خوردن تفاوت معنی داری دیده نشد، اما در اختلال بدشکلی بدن این تفاوت در سطح (p<0.01) معنادار بود.نتیجه گیری: اختلال خوردن و اختلال بدشکلی بدن با یکدیگر رابطه دارد. علاوه بر این، بین برخی زیرمقیاس های نشانگان بالینی با اختلال خوردن و بدشکلی بدن نیز رابطه وجود دارد.